Wasp؛ نقدی بر فقر، مادری و یک انتخاب دشوار

تماشای فیلم کوتاه بیست و شش دقیق‌ای Wasp (٢٠٠٣) به کارگردانی خانم Andrea Arnold، برندۀ جایزۀ بهترین فیلم کوتاه آکادمی اسکار سال ٢٠٠۵، کار سختی بود و هرچی به انتها نزدیک‌تر می‌شد بیشتر توی خودم جمع می‌شدم. فیلم کوتاه خانم Arnold واقعیت زندگی اقشار پایین دست و دشواری اون‌ها در بزرگ کردن بچه‌هاشون که معمولا بیشتر از یکی دو تا هستن رو به تصویر می‌کشه. وقتی منبع درآمد ثابتی وجود نداشته باشه برآورده کردن احتیاجات پایه‌ای مثل غذا هم تبدیل به کاری دشوار می‌شه، چه برسه به مخارج بزرگ کردن بچه‌ها.

فیلم با گلاویز شدن دو مادر سر مشکلی که بچه‌های خردسالشون با هم داشتن شروع می‌شه. علاوه بر استفاده از دوربین دستی که استرس صحنه رو زیادتر می‌کنه و جا برای نفس گرفتن نمی‌ذاره، اینکه این گیس و گیس کشی‌ در حضور بچه‌ها صورت می‌گیره مخاطب رو حسابی معذب و ناراحت می‌کنه. Wasp داستان مادری جَوون به نام Zoeه که به تنهایی و در فقر، عهده‌دار چهار کودک خردسالشه. او که تمام موجودی یخچالش دو تا تیکه نون کپک زده و کل موجودی جیبش چند سکه پول خرده، با دیدن Dave، عشق دوران نوجَوونیش، عنان از کف می‌ده و قرارِ بیرون می‌ذاره. Zoe که نمی‌تونه کسی رو برای مراقبت از بچه‌ها پیدا کنه و نمی‌خواسته Dave بفهمه که ۴ تا بچه داره، مجبور می‌شه تا اون‌ها رو با خودش بیاره بیرون ولی از چشم Dave مخفی کنه. Zoe از بچه‌ها که حسابی گشنه‌شون شده می‌خواد تا بیرون میکده که امنیت چندانی هم نداره وایسن و براشون یه بسته چیپس و یه لیوان نوشابه دستگاهی میاره تا با هم تقسیم کنن. این درحالیه که با اینکه کفگیرش ته دیگ خورده و در مضیقه‌س برای راضی نگه‌داشتن Dave هر چی پول داره رو می‌ده تا براش یه لیوان آبجو بخره. Zoe حاضره مادر بودنش رو از Dave پنهون کنه، بچه‌های گرسنه‌ش رو در سرما و ناامنی پشت در میکده رها کنه و تمام پولش رو بده تا بلکه بتونه لحظه‌ای لذت بخش رو تجربه کنه.

بچه‌ها که چند ساعتی رو گشنگی کشیدن شروع به خوردن پس‌موندۀ غذای رهگذرها می‌کنن و وقتی زنبوری وارد دهن نوزاد می‌شه شروع به جیغ و داد می‌کنن. مادر که حسابی از این وقفه که در عشق و حالش افتاده شاکیه به سرعت سمت بچه‌ها می‌ره تا دعواشون کنه. ولی ناگهان متوجه می‌شه که تقصیرکار اصلی خودشه. تماشای فیلم در این لحظه حتی سختتر می‌شه وقتی مادری رو می‌بینیم که با بغل کردن بچه‌هاش و گریه کردن به شکلی استعاری تقاضای بخشش می‌کنه. Zoe شانس میاره که اتفاق بدتری برای بچه‌ها نیفتاده و اینکه نیروهای خدماتی کودکان، بچه‌ها رو در اون وضعیت ندیدن وگرنه حضانت اون‌ها رو ازش می‌گرفتن.

فیلم کوتاه Wasp با نشون دادن چالش‌های قشر پایین دست بریتانیا، استیصالشون در داشتن لحظاتی خوش و فاجعه‌های فردی و جمعی که ممکنه همین یک لحظه خوشی بهمراه داشته باشه سعی در رسوندن پیام ارجحیت دادن به نیازهای بچه‌ها در برابر نیازهای خود فرد داره.