زمان مطالعه: حدود ۵ دقیقه۰ بازدید
داستان فیلم The Taste of Things (٢٠٢٣) (طعم) با عنوان فرانسوی اشتیاق دودن بوفان (La Passion de Dodin Bouffant) به کارگردانی آقای Tran Anh Hung در فرانسۀ ١٨٨۵ اتفاق میفته و برگرفته از رمان La Vie et la Passion de Dodin Bouffant Gourmet به قلم آقای Marcel Rouffه. این فیلم یک درام عاشقانه‌س که در اون عشق از دریچۀ غذا و غدد چشایی زبون ابراز میشه. یه جورایی میشه گفت که غذا یکی از کاراکترهای اصلی این فیلمه؛ غذایی که هر وعده‌ش به شکل اثری هنری ارائه میشه!
کاراکتر Dodin با بازی آقای Benoït Magimel کل زندگیش رو وقف خلق جادوی آشپزی کرده و به ایده‌هاش توسط Eugénie، آشپز شخصیش با بازی خانم Juliette Binoche جامۀ عمل می‌پوشونه. اون‌ها سالیان سال رو در کنار هم در آشپزخونه به تهیۀ انواع و اقسام غذاهای هیجان‌انگیز برای افراد مهم و آموزش دخترهای جَوون و مشتاق سپری کردن. البته که این حضور مشترک محدود به آشپزخونه نمی‌شه و هر از گاهی اتاق خواب خانم Eugene هم از حضور دو هنرمند شب‌های گرمی رو تجربه کرده. با این حال Eugénie بارها به پیشنهاد Dodin برای ازدواج جواب رد داده.
جالبه بدونید که دو کاراکتر اصلی فیلم در زندگی واقعی هم سالیان سال عاشق و معشوق همدیگه بودن و ماحصل رابطۀ ۵ ساله‌شون یک دختر بوده.
فیلم با صحنه‌ای طولانی و پر از جزئیات از همکاری Dodin و Eugénie، کارآموزشون Violette و Pauline خواهرزادۀ Violette برای فراهم‌آوری غذا برای مهمونی که Dodin برای دوستانش ترتیب داده شروع میشه. تعداد و تنوع غذاهای پُر گوشت و چرب و چیلی انقدر زیاد و شوق و تبهر این دو آشپز خبره در پخت و تهیه‌شون انقدر بالاست که تماشای این صحنه دهن هر مخاطبی رو آب می‌ندازه، حالا چه طرف سیر باشه چه گیاه‌خوار! سینماتوگرافی، نورپردازی، صدا و طراحی صحنه فیلم انقدر به جا و حرفه‌ایه و بازی‌ها، گریم و دیالوگ‌ها انقدر طبیعی و باورپذیره که مطمئنم فیلم رو قطع می‌کنید، یک چیزی می‌خورید و دوباره به سراغش می‌رید.
حرکت دوربین در این آشپزخونۀ دل‌انگیز و عمارتی که Dodin در اون از مهمانهاش پذیرایی می‌کنه و در کل منظرۀ دنیایی که عمارت رو دربرگرفته با اون کادربندی‌های چشم‌نوازش، حرکت آشپزها در آشپزخونه رو مثل رقص بالرین‌ها در تالارهای باله به تصویر کشیده و Taste of Things رو به یکی از "زیباترین" فیلم‌هایی که دیدم تبدیل کرده.
پیشتر حرف از اعجاز صدا شد و باید بگم که در طول فیلم، موسیقی متن زیادی به گوش نمی‌خوره و هر چیزی می‌شنویم، یا صدای طبیعت اطراف عمارته و یا صدای گوش‌نواز برخورد قاشق و چنگال به ظرف، چرخیدن فرچۀ آشپزی درون قابلمه، برش دادن نرم گوشت توسط چاقوی تیز شده و جلز و ولز کردن ماهی داخل کره‌س. این صداها به هیچ وجه درهم و برهم و دیوونه کننده و یادآور آشپزخونه‌های شلوغ رستوران‌ها نیست و با خودش آرامشی که حین درست کردن غذا توسط مادرامون بهمون منتقل می‌شد رو همراه داره. در کنار بازی فوق‌العادۀ دو کاراکتر اصلی، به شخصه درگیر بازی بازیگر خردسال فیلم، خانم Bonnie Chagneau-Ravoire در نقش Pauline شدم. بازی ایشون اون حس اشتیاق و فروتنی در یادگیری چیزهای جدید رو به خوبی به مخاطب القا می‌کنه و باعث میشه تا به اون لحظات لذت‌بخش کنجکاوی و یادگیری مباحث جدید بیشتر فکر کنیم. در کل بازی‌ها انقدر طبیعی و معصومانه‌س که حتی با مهمون‌های Dodin هم میشه همذات‌پنداری کرد!
(اسپویلر ←) در طول فیلم متوجه بیماری نامشخص Eugénie و از حال رفتن‌های وقت و بی‌وقتش می‌شیم. Dodin که حسابی نگران حال معشوقه‌ش شده ازش می‌خواد تا لباسی شکیل به تن کنه و تهیۀ ناهار رو به اون بسپاره. پس به آشپزخونه می‌ره و با قرار دادن حلقۀ ازدواج درون ظرف دسر از آشپزش خواستگاری می‌کنه و این بار با پاسخ مثبت Eugénie مواجه میشه. Dodin در مهمانی که برای دوستانش ترتیب داده اعلام می‌کنه که از اونجایی که خودش و Eugénie در پاییز زندگیشون قرار دارن، قصد داره تا در این فصل با نامزدش ازدواج کنه. اما این پاییز هیچ‌وقت فرانمی‌رسه و Eugénie که به گفتۀ خودش همیشه در تابستون زندگیشه، از دنیا می‌ره و Dodin رو با کوهی اندوه تنها می‌ذاره.
فیلم Taste of Things یک اثر راجع به جزئیات و زندگی در لحظه‌س و چه حظ کردن لحظه‌ای ِبهتری از لذت بردن از طعم یک غذا؟ غذایی که تهیه‌ش ساعت‌ها وقت و انرژی می‌بره ولی در چشم برهم‌زدنی خورده میشه و ممکنه یک روز بعد فراموش بشه! زندگی Dodin هم از همین قانون تبعیت می‌کنه. اون سال‌ها رو در تلاش برای رسیدن به عشقش سپری می‌کنه... به اون می‌رسه ولی در چشم برهم‌زدنی از دستش می‌ده. Dodinی که با وسواس مثال زدنی‌ای و با توجه بسیار به جزئیات به آشپزی و به شکلی استعاری به دست آوردن دل Eugénie نگاه می‌کنه و وقتی به خونۀ یک اشرافزاده برای صرف ناهار دعوت میشه بریز و بپاش مجلل آشپز پرنس رو بیهوده و فاقد هماهنگی می‌خونه و برای اینکه بهش درس خوبی داده باشه، اون رو به صرف غذایی فرانسوی و ساده که با دقت زیاد طباخی شده دعوت می‌کنه تا بهش بفهمونه که کار باید درست انجام بشه نه اینکه با زرق و برق اضافی سعی کنیم سَمبَلش کنیم.
کامنت‌ها ۰
برای مشارکت وارد شو.
هنوز کامنتی نیست. اولین نفر باش.