زمان مطالعه: حدود ۶ دقیقه۰ بازدید
در زبان انگلیسی holdover به فرد یا چیزی گفته می‌شه که بیشتر از زمان مقررش در جایی مونده. مثلا به مستاجری که با وجود گذشت زمان تعیین شده در اجاره‌نامه، هنوز محل سکونتش رو ترک نکرده و تمایل به تمدید قرارداد داره holdover tenant می‌گن. این اصطلاح برای فیلم‌هایی که به خاطر استقبال مخاطبین برای دورۀ طولانی‌تری از وقت مقرر به روی پرده‌های سینما اکران می‌شن هم استفاده می‌شه. همینطور به کارمندهای قدیمی‌تر یه شرکت که با وجود مشکلات مالی سازمان و تعدیل نیروهای پشت سر همش، هنوز پشت میزهاشون نشستن، holdovers می‌گن. فیلم The Holdovers (٢٠٢٣) آقای Alexander Payne هم که با عنوان "جاماندگان" در ویکی‌پدیای فارسی ثبت شده، داستان معلم تاریخ سختگیری به اسم Paul Hunham (با بازی آقای Paul Giamatti)ه که مجبوره به همراه تعدادی پسربچۀ محصل که امکان رفتن به خونه در تعطیلات کریسمس رو ندارن، یکی دو هفته‌ای رو در مدرسه بگذرونه. The Holdovers یکی از "حال‌خوب‌کن"ترین فیلم‌هاییه که دیدم. از اون فیلم‌هاس که مخاطبش رو بغل می‌کنه و کاراکترهایی رو نشونش می‌ده که انگار سالیان ساله که می‌شناسشون. هرچند آقای Payne در مصاحبه‌ای با IndieWire گفته که از اینکه فیلمش رو اثری گرم و خاکی، یه کلاسیک کریسمسی یا اثری خونواده پسند بخونن حالش بهم می‌خوره.
به شخصه به خاطر حضور آقای Giamatti به عنوان نقش اصلی فیلم یکمی برای دیدن فیلم دودل بودم. نه اینکه بازیگر بدی باشنا. بازی ایشون توی فیلم Lady in the Water (٢٠٠۶)عالی بود. ولی نمی‌دونم چرا هیچ‌وقت حضورشون به دلم ننشسته بود. ولی The Holdovers خیلی خوب و شیک نظرم رو عوض کرد. بازی ایشون توی این فیلم، شخصیت‌پردازی آقای Payne و داستان اونقدر خوب و باورپذیره که هر کسی می‌تونه با شخصیت آقای معلم همذات‌پنداری کنه. با خوشحالیش بخنده و وقتی تو ذوقش می‌خوره، بغض گلوش رو بگیره.
در کنار آقای معلم (آقای Hunham)، خانم Mary Lamb (با بازی خانم Da'Vine Joy Randolph) که تو آشپزخونۀ مدرسه کار می‌کنه و فراش مدرسه هم تعطیلات کریسمس رو سر کار می‌گذرونن. تقابل Hunham و Lamb که متفاوت از نحوۀ برخورد معلم-شاگردیِ Hunham و پسربچه‌هاس وجه دیگه‌ای از شخصیت آقا معلم سخت‌گیر رو به مخاطب نشون می‌ده. می‌فهمیم که پشت این ظاهر اتو کشیده و مقرراتی، مردیه که برخلاف بقیه آدما، افراد رو بر اساس جایگاه اجتماعیشون قضاوت نمی‌کنه و روحیه‌ای دلسوز و صمیمی داره. با جلوتر رفتن فیلم، وجوه بیشتری از شخصیت واقعی Hunhum دستمون میاد. اینکه چرا تنهاست، آیا عاشق هم می‌شه، چقدر حرف بقیه براش مهمه و تا چه حد حاضره برای دور و بریاش خودگذشتگی کنه.
در کنار نویسندگی عالی فیلم که اون رو از بقیه فیلم‌های هم‌سبکش متمایز می‌کنه (یه جورایی انگار برعکس فیلم Dead Poet Societyه)، از نکات دیگه‌ای که تماشای این فیلم رو به تجربه‌ای دلچسب تبدیل می‌کنه، گیرایی تصویریه اونه. سینماتوگرافی عالی آقای Eigil Bryld (سینماتوگرافر آثاری چون In Bruges و Ocean's 8 و سریال House of Cards) نماهای زیبای از بوستون در زمان کریسمس رو به تصویر می‌کشه و حال و هوای گرم مهمونیای کریسمسی تو هوای برف‌آلود و سرد زمستونی رو به خوبی به مخاطب منتقل می‌کنه. ایشون سعی کرده تا با استفاده از نماهای باز از کاراکتر و فضاهای خالی پیرامونش، تنهایی اون و با نماهای بسته حس درونیش رو به تصویر بکشه. با اینکه فیلم به صورت دیجیتال ضبط شده، فیلترهای تصویری روش کار شده که حس و حال دهه ٧٠ میلادی و نوستالژیکی بهش داده و القا کنندۀ این حسه که انگار روی حلقه ضبط شده.
(اسپویلر ←) به طور کلی The Holdovers کنکاشی عمیق دربارۀ صدماتیه که حس طردشدگی به افراد وارد می‌کنه و اینکه چقدر جنگیدن با ترس‌هامون و تلاش برای برقراری ارتباط با بقیه می‌تونه زندگیمون رو تحت تاثیر قرار بده. هر کدوم از کاراکترهای فیلم به نحوی قربانی تنهایین؛ Paul به خاطر مریضی که باعث بوی بد بدنش و حالت غیرعادی چشماش شده، جرات برقراری ارتباط عاطفی با جنس مخالف رو نداره. سختگیری‌هاش توی مدرسه هم باعث شده تا همه، از بچه‌های مدرسه گرفته تا بقیه معلما و حتی مدیر ازش شاکی باشن و سمتش نیان.
Angus Tully، دانش‌آموزی که مجبور شده تا تعطیلات رو در مدرسه بگذرونه از یه خونوادۀ ثروتمند میاد. گرفتن بالاترین نمره از کلاس Paul Hunhum هم نشون از هوش بالاش داره. با این حال رفتارش با بقیه هم‌کلاسی‌هاش خیلی هم جالب نیست. اونقدر تو دل نروئه که مامانش واسه گذروندن تعطیلات با شوهر جدیدش اون رو پیچونده. همین کمبود محبته که روح Angus رو زخمی کرده و باعث شده دق دلی‌هاش رو سر اطرافیانش خالی کنه. با این حال درست مثل کاراکتر Hunhum، با جلو رفتن فیلم متوجه گذشتۀ حزن‌آلود و دل رئوف و مهربونش می‌شیم. متوجه می‌شیم که رفتار زننده‌ش به خاطر عصبانیتش نیست و ریشه در ترس‌هاش داره. Angus از اینکه شاید در آینده مثل پدرش (که به خاطر مشکلات روانی بستریه) بشه می‌ترسه.
تنهایی Mary Lamb از جنس دیگه‌ایه. بی‌کسیش ریشه در شخصیت و طرز برخوردش نداره. اون آدم مهربون و اجتماعی‌ایه که به خاطر از دست دادن پسرش که به خاطر عدم استطاعت مالی نتونسته مثل بقیه درس رو ادامه بده و راهی جبهه‌های جنگ در ویتنام شده، به سمت تنهایی هول داده شده.
شخصیت رُک Mary و اظهار نظرهای روراستش در مورد برخوردهای Paul و Agnus باعث می‌شه که دو کاراکتر بهم نزدیک‌تر بشن. البته که گذشته از برخوردهای Mary و اینکه دو کاراکتر مجبور شدن مدتی رو با هم بگذرونن، دلیل نزدیک شدن Paul و Angus می‌تونه شباهت خیلی زیادشون به همدیگه با وجود اختلاف سنی زیادشون باشه. هر دو به تاریخ علاقمندن، حرص بقیه رو با هوش بالاشون درمیارن، درگیر افسردگی هستن و حتی یه نوع دارو رو استفاده می‌کنن و مهم‌تر از همه هر دو حس می‌کنن که از طرف آدما طرد شدن. به هر حال این سه کاراکتر برای مدت محدودی هم که شده در کنار هم به شکل یک خونواده درمیان و بعد از کنار اومدن با ترس‌هاشون به جامعه برمی‌گردن تا فصل جدیدی از زندگیشون رو شروع کنن. Mary با تولد خواهرزاده‌ش متوجه می‌شه که دنیا با مرگ همسر و پسرش به پایان نرسیده. پس شروع به جمع کردن پول برای تحصیل خواهرزاده‌ش می‌کنه و به امید فردایی روشن‌تر براش به زندگی نرمالش برمی‌گرده. Agnus که به خاطر فداکاری Paul به مدرسۀ نظامی منتقل نشده، می‌دونه که نباید این شانس رو از دست بده و بدون توجه به گذشته باید به راهش ادامه بده. Paul هم که حالا دیگه در قید تدریس نیست، می‌تونه نوشتن کتابی که همیشه دوست داشت بنویسه رو شروع کنه و از حالت سکون دربیاد.
کامنت‌ها ۰
برای مشارکت وارد شو.
هنوز کامنتی نیست. اولین نفر باش.