Priscilla؛ زندگی در سایۀ الویس

فیلم Pricilla (٢٠٢٣) به کارگردانی خانم Sofia Coppola سندیه بر اینکه حتی بعد از مرگمون، اخلاق گند یا سوتی‌هامون از ذهن exهامون پاک نمی‌شه. این فیلم بر اساس کتاب Elvis and Me (١٩٨۵) که خانم‌ Pricilla Presley، همسر اسطورۀ راک‌ اند رول آمریکا، آقای Elvis Presley، هشت سال بعد از فوت ستاره منتشر کرد، ساخته شده. داستان فیلم از زمانی که Elvis برای گذران دورۀ خدمت سربازی به آلمان رفته بود شروع می‌شه. لابد از خودتون می‌پرسید که ایشون با اون همه دبدبه و کبکبه نمی‌تونست سربازی رو بپیچونه و به زندگیش برسه؟ باید بگم که چرا می‌تونست.

با اینکه ایشون برای این کار داوطلب نشده بود، تو جامعۀ بستۀ اون روزهای آمریکا انقدر گندکاری کرده بود که برای ساختن وجهه‌ای وطن‌پرست و درست هم که شده، وقتی در مارس ١٩۵٨ برای خدمت سربازی اجباری فراخونده شد، نه نیاورد. پس بعد از گذروندن یه دورۀ آموزشی نظامی در Ford Hood تگزاس، در ماه اکتبر همون سال به Friedberg آلمان غربی اعزام شد. ممکنه بپرسید حالا چرا آلمان؟ خب اون موقع به دلیل تنش‌های جنگ سرد بین آمریکا و جماهیر شوروی، ارتش ایالات متحده حضور گسترده‌ای تو آلمان غربی داشت و اعزام سرباز به اونجا امری معمول بود. همونطور که گفتم Elvis می‌خواست نشون بده که فردی وظیفه شناسه و می‌تونه الگوی خوبی برای جَوونای کشورش باشه، پس تصمیم گرفت تا به جای عضویت تو یگان خدمات ویژه و اجرای برنامه‌های هنری برای سربازا، به عنوان یه سرباز معمولی به کشورش خدمت کنه.

این کارش نتیجۀ خوبی هم داشت و باعث شد تا رسانه‌ها و اذهان عمومی هم احترام بیشتری براش قائل بشن. در ادامه به تعریف داستان همگام با اتفاقات فیلم می‌پردازم و اطلاعاتی که توی فیلم قرار نگرفتن رو هم برای درک بهتر داستان اضافه می‌کنم. قبل از اینکه وارد داستان بشیم، شابد بد نباشه کمی به نکات تکنیکال فیلم بپردازیم. در کنار سینماتوگرافی عالی فیلم که من رو یاد فیلم In the Mood for Love انداخت، چیزی که نظرم رو جلب کرد بازسازی با دقت پوسترها، طرح جلد آلبوم‌ها و روزنامه‌های مربوط به Elvis با چهرۀ آقای Jacob Elordi که به ایفای نقش ایشون در این فیلم پرداخته بود.

(اسپویلر ←) طبق داستان فیلم، یک سال بعد از ورود Elvis به آلمان، یکی از هم پادگانی و دوست‌های متاهل Elvis به اسم Terry West از دختری (١۴ ساله!) به اسم Priscilla Beaulieu دعوت می‌کنه تا در دورهمی Elvis Presley که اون موقع ٢۴ ساله‌ش بوده شرکت کنه. گویا در واقعیت اسم اون نظامی Currie Grant بوده، توی کلوپی به اسم Eagle's Club (و نه رستوران ارتش) مات و مبهوت زیبایی Priscilla می‌شه و بهش می‌گه که این Elvis بوده که اون رو به مهمونیش دعوت کرده.

بعد هم با پدرخوندۀ Priscilla (توی فیلم نه به این اشاره می‌شه که پدر Priscilla قبلا توی جنگ کشته شده بوده و نه اینکه برادر یا خواهر دیگه‌ای هم داشته) که اتفاقا مافوقش بوده صحبت کرده و اجازه‌ش رو می‌گیره. خلاصه، توی مهمونی، Elvis ازش خوشش میاد و وارد رابطه می‌شن. البته اینجور که از فیلم مشخصه، رابطه‌شون تا زمان ازدواج علی‌رغم خواست دختر شکل جنسی نمی‌گیره. خانم Presley تو مصاحبه‌ای گفته بوده که "با اینکه از لحاظ سنی خیلی کوچیک بودم، پخته‌تر از Elvis عمل می‌کردم و خبری هم از سکس نبود".

یک سال بعد از اولین آشناییشون، Elvis که دورۀ خدمتش تموم شده به آمریکا برمی‌گرده ولی رابطه‌ش با Priscilla رو کج‌دار و مریز ادامه می‌ده. تا اینکه سه سال بعد (سال ١٩۶٣) بعد از شرکت کردن Priscilla در یک نشست خبری (که توی فیلم نشون داده نشد) توسط Elvis به Memphis آمریکا و زندگی در عمارتش که توسط Vernon Presley (پدر Elvis) اداره می‌شد دعوت شد. چون Pricilla هنوز به سن قانونی نرسیده بوده، Vernon حضانت‌ موقتش رو برعهده می‌گیره.

Priscilla با هر ضرب و زور و تقلبی که شده دورۀ دبیرستانش رو تو Memphis تموم می‌کنه ولی برخلاف چیزی که توی فیلم می‌بینیم، فارغ‌التحصیلیش رو به تنهایی در کنار همکلاسی‌هاش جشن می‌گیره، چون Elvis نمی‌تونسته تو چنین محافل عمومی‌ای حاضر بشه! میگن که ناپختگی فیزیکی Priscilla اونقدر مشهود بوده که Elvis مجبورش می‌کنه تا با رنگ کردن موهاش از قهوه‌ای به رنگ سیاه، آرایش چشم غلیظ، مدل موی متفاوت و لباس‌های زرق و برق دار آبی رنگ در بین عموم حاضر بشه و نهایتا تبدیل به یکی از دارایی‌های جینگول مینگول Elvis می‌شه که تو عکس‌ها مثل یه accessory باهاش ژست می‌گرفت.

Priscilla که در کتاب خودش رو "کودک-زنی در جوار آن بزرگ" خطاب می‌کنه، اجازۀ گذران وقت در محوطۀ عمارت که در دیدرس عکاس‌ها و مطبوعاتی‌ها بود یا کار در شهر نداشت و وقتی هم که Elvis بالاخره از تورهای اجرای زنده یا ضبط‌های طولانی فیلم‌هاش برمی‌گشت، باید تمام وقتش رو در اتاق خواب باهاش می‌گذروند. البته که ایشون تو مصاحبه‌ای گفته که Elvis زمان زیادی رو به امتحان کردن لباس‌های مختلف برای Priscilla قبل از همخوابگی می‌گذرونده و حرص خانم رو درمیاورده.

یکی از بخش‌های بزرگ زندگی Elvis، رفقاش بودن. اونا همیشه و همه جا Elvis رو همراهی می‌کردن و انگار بدون اونا هیچ کاری براش لطف نداشت. به خودشون لقب مافیای Memphis رو داده بودن و گویا تا وقتی Elvis دستور نمی‌داده حتی نمی‌خوابیدن. اونا براش حکم بادیگارد، دستیار و دارودسته‌ش رو داشتن. یه سریشون موزیسین‌هایی بودن که Elvis رو در ضبط‌های استودیویی و اجراهای زنده همراهی می‌کردن که Elvis بهشون TCB یا Taking Care of Business (گروه انجام وظیفه یا رسیدگی به کارها) می‌گفت و اتفاقا یه لوگو هم براش درنظر گرفته بود که طرحش رو Pricilla وقتی یه روز شاهد یه رعد و برق از داخل جت شخصیشون به Memphis بود طراحی کرده بود.

حالا این وسط هم کلی حاشیه درست شد که یه سری از این پسرا با Pricilla حال نمی‌کردن برای همین به مراسم عروسیش با Elvis دعوت نشدن. تو یه سری مصاحبه گفته بودن که اصلا Elvis نمی‌خواسته باهاش ازدواج کنه ولی Priscilla تهدیدش کرده بوده که اگه این کار رو نکنه به همه می‌گه که وقتی زیر سن قانونی بوده با هم ارتباط جنسی داشتن!

از طرفی هم توی فیلم شاهد اشاراتی به ارتباطات خارج از زناشویی Elvis با بازیگرها و طرفداراش و برخوردهای مردسالارانه‌ش با Priscilla هستیم ولی هیچ اشاره‌ای به رابطۀ عاشقونۀ خانم Presley با Mike Stone، معلم کاراته‌ش که از نظر Elvis زندگی زناشوییش رو تحت تاثیر قرار داده بوده و می‌خواسته سر به تنش نباشه نمی‌کنه. پس مخاطب نمی‌دونه باید حرف کی رو باور کنه.

موضوع زمانی پیچیده‌تر می‌شه که کتاب Child Bride (١٩٩٧) رو می‌خونیم که در اون اومده که Priscilla در ازای فرصت ملاقات با Elvis به آقای Currie Grant (همون که به مهمونی Elvis دعوتش کرد) قول همخوابگی داده بوده! آقای Grant توی مصاحبه‌ای گفته که Priscilla در شب ازدواجش باکره نبوده و در دومین قرارش با Elvis باهاش خوابیده بوده.

بگذریم، به هر حال در پایان فیلم Priscilla تصمیم می‌گیره تا از Elvis جدا شه و یواش یواش به خود قبلیش برگرده. این از رنگ موی قهوه‌ای، آرایش ملیح چشم‌هاش و لباس‌های صورتی رنگش مشخصه. توی کتاب اومده که دلیل این جدایی این بوده که Priscilla حس کرده که در کنار Elvis زمان زیادی رو نمی‌تونه صرف دخترش کنه. فیلم Priscilla راجع به دست رد زدن یه "کودک-زن" به اسطوره‌ایه که هیچ کس جرات نه گفتن بهش رو نداشت.