رفتن به محتوای اصلی
Ballad of a White Cow
Ballad of a White Cow

قصیدۀ گاو سفید؛ وقتی عدالت از جبران جا می‌ماند

صفحهٔ فیلم و هشدارهای محتوایی ←

زمان مطالعه: حدود ۲ دقیقه۰ بازدید

هشدار اسپویل: این نقد جزئیات داستان و پایان فیلم را بررسی می‌کند.

فیلم قصیدۀ گاو سفید (۱۳۹۸) به کارگردانی خانم مریم مقدم و آقای بهتاش صناعی‌ها قبل از توقیف، تنها یک بار و در قالب شرکت‌کنندۀ سی و هشتمین جشنوارۀ فیلم فجر در سینماهای ایران به نمایش درآمد. دو سال بعد، درست در زمانی که در حال اکران در سینماهای خارج از ایران بود بدون اجازۀ دست‌اندرکاران ساخت فیلم به داخل کشور قاچاق و به صورت گسترده و غیرقانونی پخش شد. فیلم قصیدۀ گاو سفید حول مسائل قضائی-اجتماعی ایران علی‌الخصوص موضوعات حساسی مثل قصاص و جایگاه زن در فضای فرهنگی کشور می‌گرده.

مینا و رضا در نمایی از فیلم قصیدۀ گاو سفید
مینا و رضا در نمایی از «قصیدۀ گاو سفید»

فیلم با آیۀ ۱۶ از سورۀ بقره شروع میشه که اشاره مستقیمی به یکی از داستان‌های اصلی این سوره که به جریان دستور خدا برای ذبح یک گاو برای مشخص شدن مجرم یک قتل می‌پردازه. مباحث مربوط به امور قصاص و دیه هم که مسلمون‌ها بهش استناد می‌کنن از همین سوره گرفته شده. در این فیلم هم گاوی که باید ذبح میشد تا قاتل اصلی پرونده مشخص بشه، بابکه. با این تفاوت که دستور اعدام به جای صادر شدن از سوی مقام الهیت، توسط تعدادی قاضی جایزالخطا داده میشه.

در طول فیلم، بارها تصویر گاوی سفید (با جلوه‌های ویژۀ ضعیف - واقعا نمیشد از یه گاو سفید واقعی استفاده کنن؟) در محوطۀ زندان به چشم میخوره. همونطور که گفته شد، گاو نماد بابکه و رنگ سفیدش اشاره به معصومیت او داره. اما بابک باید کشته میشد تا هم دست قاتل اصلی رو بشه و هم قاضی‌ای که مرتکب چنین خطای بزرگی شده به خودش بیاد و متوجه سوراخ‌های موجود در این قانون قضایی بشه. به امید روزی که متوجه راه‌های بهتر و برگشت‌پذیرتری برای تنبیه خطاکاران بشیم.

کامنت‌ها ۰

برای مشارکت وارد شو.

هنوز کامنتی نیست. اولین نفر باش.

نقدهای دیگر