Midsommar؛ رهایی به بهای حل‌شدن در جمع

همونطور که پیشتر توی پست مربوط به ترانه Stairway to Heaven از گروه Led Zeppelin گفته شد یکی از معمولترین و قدیمیترین تکنیکهای داستانگویی "ماجراجویی (سفر) قهرمان" یا "monomyth" نام داره که به روایتِ خطی و مرحله به مرحلۀ سیر سلوکیِ قهرمان داستان در کسب تجربه و خِرَد، مواجهه با مشکل، پیروزی و بازگشتش به میهن به عنوان یک فرزانه میپردازه . در تکنیکی جدیدتر که "In media res" نام داره، داستان به یکباره با پرشی بلند از نقطۀ اوج یا حتی پایانیش شروع میشه و بعد با برگشتهایی به عقب سیر رسیدن به اون نقطه رو برای مخاطب برملا میکنه. توی این تکنیک نویسنده با لو دادن انتهای داستان و به قولی مقصد راه، اهمیت رو از روی نتیجه به چگونگی رسیدن به اون سوق میده. این کار رو آقای Andrew Dominik با خلاقیتی باحال در فیلم The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford انجام داده. جایی که عنوان فیلم، پایان اون رو لو میده.

کاری که آقای Ari Aster توی فیلم Midsommar انجام داد یک قدم فراتر از اینه. او فیلم رو با تصویری نقاشی شده که بیانگر اتفاقات داستانیِ اونه شروع میکنه و کل داستان رو از همون ابتدا لو میده. از سمت چپ، نقاشی با جمجمه ای (نماد مرگ) شروع میشه که اشاره به از دست رفتن خونوادۀ Dani داره؛ اسکلتی رو میبینیم که مثل فرشتۀ مرگ لوله ای که مثل بند ناف، Dani رو به پدر، مادر و خواهرش وصل کرده رو قطع میکنه. بعد از اون Dani رو در حزن و اندوه، Christian رو در حال دلداری دادن بهش و Pelle رو در حال طراحی چهره ش میبینیم. بعد Dani و Christian رو در کنار دوستهاشون در حال وارد شدن به روستای سوئدیِ Hårga میبینیم. کتابها در دست Josh اشاره به هدف پژوهشی او از این سفر داره. کلاه دلقکی که Mark به سر داره یادآورِ شخصیت Fool (احمق) کارت های تاروته و فلوتی که Pelle بدست داره شاید نمادی باشه به شیطان که در بسیاری متون مذهبی و داستانی ازش بعنوان ساز ایشون برای منحرف کردن افراد یاد شده. البته این میتونه اشاره ای به شخصیت Pied Piper از داستانهای افسانه ای آلمانی نوشتۀ برادران Grimm و یا Johann Wolfgang von Goethe هم باشه. او با صدای فلوتش ۱۳۰ بچه از شهر Hamelin آلمان رو جادو و به غاری در خارج از شهر هدایت کرد و دیگه خبری ازشون نشد. در بالای همین قسمت از نقاشی، تصویر دو نفر رو در حال سقوط از صخره ای بلند و در پایین اون تصویر یه خرس به چشم میخوره. در قسمت آخر هم انتخاب Dani بعنوان May Queen (ملکۀ ماه مِی-تابستان) رو میبینیم.

بسیاری از عقاید و مراسم آیینی که در فیلم Midsommar (۲۰۱۹) میبینیم برگرفته از آداب و رسوم کهن مردم ژرمن و یا اهالی اسکاندیناوی قبل از گراییدن به آیین مسیحیته. مثلا خودکشی افراد مسن با پریدن از بلندی به پایین احتمالا از مراسم قدیمی ایسلندی به اسم Ättestupa گرفته شده. استفاده از کتیبه های "رونی" برای گذاشتن طلسم روی افراد (مثل کاری که کاراکتر Maya توی فیلم کرد) هم پیشتر امری مرسوم بوده. نقاشی هایی که کل دیوارهای خوابگاه Dani و دوستاش در Hårga رو پوشونده توسط آقای Ragnar Persson و بر پایۀ نقاشیهای قرون وسطایی کشیده شدن. اگه به این نقاشی ها دقت کنیم متوجه میشیم که مثل تابلویی که در ابتدای فیلم نمایش داده شد ، اونها هم خبر از اتفاقات درون فیلم میدن. میشه گفت که این نقاشی ها کاربردی مشابه با خونۀ عروسکها در فیلم "Hereditary" دارن. روش اعدام فجیعی که سر شخصیت Simon در فیلم اومد و به "عقاب خونی" معروفه، به مجازات خیلی نرمال در اسکاندیناوی قبل از مسیحیت بوده! هر چند یک سری از اتفاقات اینچنینی فیلم برگرفته از اتفاقات و آداب و رسوم تاریخی و یا افسانه‌ای هستن، فرقه ای که در فیلم نمایش داده شد کاملا ساختگیه. مثلا رفرنسِی برای ترفند Maja برای بدست آوردن مهر و عشق Christian با انداختن موی شرمگاهیش داخل کیک پای و خون عادت ماهیانه ش در شربتش پیدا نکردم.

یکی از ارجاعات فیلم به رویدادهای واقعی که نزدیک به نقطۀ اوج فیلم اتفاق میفته و از اهمیت بالایی برای نتیجه و پایان فیلم و همچنین ماجراجویی Dani داره، "رقص maypole یا رقص تیرک ماه می"ه.

مراسم Midsommar (میان تابستانی) یکی از قدیمی‌ترین و محبوب‌ترین جشنهای کشور سوئده که در بلندترین روز سال (بین ۳۰م خرداد تا ۵ تیر) برگزار میشه. یکی از مهمترین مراسم این جشن که چند روزی بطول می‌انجامه، Maypole نام داره که سوئدیها بهش Midsommarstången میگن. این مراسم به این صورته که افراد به دور تیرکی چوبی به شکل صلیب که با گل و گیاه تزئین شده (برای خوش‌یمنی) و در دو طرف قسمت بالاش دو حلقه آویزونه میرقصن (Små grodorna یا رقص قورباغه‌ای). در نگاه اول، شکل و شمایل این تیرک ممکنه ظاهر آلت تناسلی مردان رو به یاد بیاره که البته زیاد هم با موضوع بی‌ربط نیست. خیلیها معتقدن که maypole نمادیه برای زاد و ولد و حاصلخیزی. این مراسم در فیلم بصورت یه مسابقۀ رقص استقامتی برای انتخاب May Queen تغییر کرده.

در دوران قدیم تصور بر این بوده که جنون رقصی بخاطر جن زدگی (تسلط شیطان بر جسم) اتفاق میفته. البته بهش رقص St. John هم گفته میشده چون فکر میکردن که بخاطر نفرین یحیی بن زکریا (یوحنا معمدان یا John the Baptist) اتفاق افتاده. مراسم Saint John's Eve یه عید و جشن به مناسبت تولد این پیامبره که هر ساله در ۲۳ ماه ژوئن (تقریبا آغاز تابستون) در اروپا برگزار میشه که تشابهات زیادی با مراسم پاگان Midsummer سوئدیها داره. برای همینه که در ابتدای فیلم شخصیت Ingemar به Dani و رفقاش عید Saint John رو تبریک میگه. شرکت کننده ها در Saint John's Eve برای دفع بلا و ارواح شیطانی و جادوگرها (که در نوک قلۀ کوه Brocken آلمان جمع میشن) به دور آتش میرقصن. جادوگران به دور سرورشون، شیطان، برای جلب رضایتش و شرکت کنندگان جشن Saint John برای مخالفت با او و ارواح خبیثی که در اون شب ظهور میکنن میرقصن. در فیلم، چون این فرقه به خدایان کهن اسکاندیناوی و ژرمن اعتقاد دارن، شاید منظور فرد مسن (که قبل از شروع رقص Maypole صحبت کرد) از سیاهی همون Surtr (در لغت به معنی سیاه) یا جن آتش، از اساطیر کهن اسکاندیناوی که در Ragnarok (نبرد پایانی و فرجام کار جهان در اساطیر اسکاندیناوی) دنیا رو به آتش میکشه، باشه.

در بسیاری از متون فرقه‌های پاگان، از "خورشید نصف شب" بعنوان "خورشید سیاه" هم یاد شده که در متون مربوط به کیمیاگری هم به چشم میخوره. وایکینگها هم سمبلهایی برای "خورشید سیاه" به اسم Zierscheibe داشتن که کاربردی تزئینی برای خونه‌ها داشته. اونها معتقد بودن که خورشید که بهمون نور، زندگی و گرما میبخشه و باعث رشد و نمو گیاهانمون میشه روی دیگه و تاریکی هم داره. رویی که بجای بخشیدن، میگیره و نابود میکنه. در متون کیمیاگری، اصطلاح "خورشید سیاه" در توضیح فرایند چهار مرحله‌ای ساختن "سنگ فیلسوف" به چشم میخوره. باور بر این بوده که "سنگ فیلسوف" مادۀ مؤثر برای تبدیل فلزات بی‌ارزش به طلاس. این میتونه نمادی باشه بر تبدیل روح معمولی و ناراحت انسان به درک و شعوری مقدس و جهانی. اینکه چجوری از طریق فرایندهای کیمیاگرانه، زخمهای روح میتونه التیام بیابه و تبدیل به یک موجودیت کل بشه.

انگار که آقای Ari Aster کلی رفرنس حقیقی یا اساطیری رو قاطی کرده و سوپی داستانی پخته که توش سیاهی (the Black One) نمادی از شیطان، گناه و (در مورد Dani) پوچی و فاصله س. در ابتدای فیلم، Terri، خواهر Dani، قبل از اینکه جون خودش و مادر و پدرشون رو بگیره در ایمیلی بهش میگه که "دیگه طاقتش رو ندارم. همه چیز سیاهه". در این مورد به نظر میرسه که سیاه نمادی بر پوچی، فاصله و ناامیدی باشه که اختلال دوقطبی Terri به ارمغان آوردتش. بعدتر Dani رو میبینیم که قرص Ativan (لورازپام) میخوره که نشون میده که او هم مثل خواهرش با مشکلات روانی (استرس و افسردگی) دست و پنجه نرم میکنه. انگار مثل فیلم قبلی آقای Aster، یعنی Hereditary (۲۰۱۸)، تو خونوادۀ Dani هم مشکلات موروثی ای وجود دارن.

بهرحال Dani در طول فیلم از مصرف Ativan به گُل Saint John's Wort (گُل شهناز یا راعی) که به وفور در Hårga به چشم میخوره (و اثر درمانی ضد افسردگی داره) رو میاره. این گل میتونه نماد خونواده و جایی که بهش تعلق داریم هم باشه. در ابتدای فیلم دسته ای از این گل زرد رنگ رو تو خونۀ والدین Dani و روی کاغذ دیواری اتاق خودش به میبینیم. دشت های Hårga هم پوشیده از همین گله و تاج گلی که در انتها به سر میذاره با همین گل آراسته شده. وقتی Dani حس طردشدگی میکنه بیماری روانیش خودش رو به شکل اضطراب شدید نشون میده. او که کسی رو برای دلداری دادن نداره، هر وقت دچار چنین حمله هایی میشه، از ترس از دست دادن رفقاش، به جایی خلوت میره تا کسی اشک هاش رو نبینه.

Hårgaیی ها فرقه ای کاملا اجتماعی و متحد هستن که هوای همدیگه رو دارن. اونها انقدر با هم احساس صمیمیت و نزدیکی میکنن که خودشون رو در خوشحالی، درد و حتی سکس همدیگه شریک میدونن. این در صحنه های زیادی از فیلم قابل مشاهده س؛ مثلا وقتی کسی از جامعه دردی یا حس دیگه ای رو تجربه میکنه، بقیه به سراغش میان تا اون حس رو شریک بشن. وقتی Christian و Maya با هم میخوابن، زنهایی که دورشون رو گرفتن، احساسات عاطفی و جنسی اونها رو تقلید میکنن و بجورایی سکس رو باهاشون شریک میشن. وقتی Dani همخوابگی Christian با Maya رو میبینه، بقیه زنها ادای گریۀ اون رو در میارن و غم و اندوه رو باهاش تجربه میکنن. به عبارتی دیگه Hårgaیی ها نقشی مقابل پوچی و فاصله‌ای هستن که Dani ازش میترسه. اونها نمایندۀ یکپارچگی و صمیمیتین که مثل پادزهری، پوچی سیاه و تاریک درون Dani رو التیام میبخشه.

این پیدا کردن جایگزینی برای خونوادۀ ازدست‌رفته، با حضور دوبارۀ تصویر اعضای اون خونواده هم همراه میشه. چیزی که من رو بیش از هر چیزی در فیلم Midsommar سورپرایز کرد، بازگشت والدین و خواهر Dani از مرگ و حضورشون به عنوان اهالی Hårga بود.

البته خواهر Dani رو دو جای دیگه هم میبینیم. یک بار وقتی Dani بعد از استفاده از Mushroom، برای تنها بودن به دستشویی پناه میبره و ناگهان تصویری ازش رو در آینه میبینه.

بهمین خاطره که نزدیک به انتهای فیلم، Dani احساس میکنه که قادر به ترک این جامعه نیست و باید Christian رو به عنوان قربانی انتخاب کنه. به نظرم انتخاب اسم Christian به عنوان دوست پسر Dani و کسی که به جامعه ای پاگان دعوت شده و نهایتا قربانی میشه و در آتش میسوزه به شیطونی کوچولو و عامدانه از طرف آقای Aster بوده. Christian در لغت به معنی مسیحیه و در دهۀ ۹۰ میلادی بارها شاهد سوزونده شدن کلیساهای مسیحیان در کشورهای حوزۀ اسکاندیناوی، بخصوص نروژ، به دست طرفداران خشمگین و تندروی مکتب پاگان یا شیطان پرستی و یا موسیقی Black Metal بودیم.

این بصورت سمبلیک و با علائمی (runes) که بر روی لباس سنتی Dani دوخته شده بود نمایش داده شده. دو علامت، یکی شبیه به R و دیگری به شکل ساعت شنی (dagaz) به روی لباس Dani میبینیم که به ترتیب معنی "سفر" و "تولد دوباره" رو میدن. از این علائم در فیلم با عناوین Futhark کهن و نوین یاد شده که در اصل به ترتیب دو نگارش و ساختار زبان قدیمی و جدید از یک سیستم زبانی هستن. میز ناهاری که در فضای باز ترتیب داده شده از بالا شبیه به علامت oopila که به معنی "سرزمین مادری، سنت و امنیت"ه. روی دیوار قربانگاه علامت Gebo (X) دیده میشه که به معنی "هدیه"س. روی لباس سنتی Christian علامتی به شکل فلش رو به بالا (tiwas) دیده میشه که احتمالا معنی "مرد بودن و یا رضایت به قربانی شدن" رو در بر داره (که ایشون از هیچکدوم برخوردار نیست).

برای قربانی شدن، Christian رو در بدن خرسی قرار میدن. یکی از اهالی میگه که "ای جانور بزرگ و ترسناک، از طریق تو نامقدسترین اعمالمان را دور میریزیم و تو را به عمیقترین شکافها، جایی که فرصت فکر کردن به بدی هایت را داشته باشی، تبعید میکنیم". پس در اینجا Christian میشه نمادی برای "سیاهی" که قبلتر Dani در مخالفت باهاش رقصیده بود. پس Christian در اصل همون اضطراب و ترس از طردشدگی Daniه. وقتی Christian بهمراه بقیه قربانی ها در آتش میسوزه، سیاهی و تاریکی درونی Dani او رو ترک میکنه و Dani با Hårgaیی ها متحد و یکی میشه و با قبول اونها بعنوان خونوادۀ جدیدش، بالاخره طعم شادی رو میچشه و لبخند میزنه.

حالا اگه به مفهوم کیمیاگری و "خورشید سیاه" برگردیم، میشه این دگرگونی رو در قالب یک فرایند چهارمرحله‌ای هم دنبال کرد. در فیلم، شخصیت Dani در طول این چهار مرحله از فرایند کیمیاگری در حرکته. اولین مرحلۀ این پروسه یا "خورشید سیاه"، Nigreto نام داره. در ابتدای فیلم شاهد خودکشی خواهر Dani بوسیلۀ مونواکسید کربن و کشته شدن والدینش هستیم. CO و یا دوده‌ای که باعث مرگ خونواده‌ش شده، Dani رو به این مرحلۀ تاریک و سیاه پرت میکنه.

مرحلۀ دوم Albedo نام داره که سفید رنگه. در این مرحله به Dani لباسی سنتی و سفید رنگی داده میشه تا بصورت سمبلیک از حزن تاریک و سیاهی که گرفتارش بود رها بشه.

وقتی Dani دوست پسرش، Christian، رو به عنوان قربانی نهم انتخاب میکنه، Hårgaییها او رو داخل پوست خرس قرار میدن و در اتاقی زرد رنگ به آتش میکشن. جالبه بدونید که مرحلۀ سوم فرایند کیمیاگری که Cintrinitas نام داره، با رنگ زرد نشون داده میشه.

سوختن Christian در آتش، یادآور آخرین مرحلۀ فرایند کیمیاگری برای رسیدن به "سنگ فیلسوف" به نام Rubedoه که قرمز رنگه. حالا Dani که زخمهای روحش التیام یافته میتونه لبخند بزنه.

آقای Aster سوزونده شدن معبد (جایی که Christian و بقیه قربانیها توش قرار داده شده بودن) رو به سوزوندن جعبۀ وسایل شخصی دوست پسر/دختر سابق (که آدمها به دلایلی که من نمیفهمم بعد از تموم شدن یک رابطه نگه میدارن) برای خلاص شدن از احساسات ناخوشایند تشبیه کرده. این صحنه یادآور فیلم "The Wicker Man" (۱۹۷۳)ه که در اون فردی که جزو دسته و اجتماع نیست داخل مجسمه ای چوبی قرار میگیره و به آتش کشیده میشه. آقای Aster پایان این فیلم رو کمی الهام گرفته از فیلم "Dogville" (۲۰۰۳) و مملو از شادی بعد از گرفتن انتقام میدونه.

همونطور که در فیلم توضیح داده شد Hårgaیی ها زندگی انسان رو به چهار فصل تقسیم میکنن: ۱ تا ۱۶ سالگی بهار زندگی، ۱۷ تا ۳۲ سالگی تابستون، ۳۳ تا ۵۲ سالگی پاییز و نهایتا ۵۳ تا ۷۲ سالگی زمستون زندگی یک فرده که بعدش باید با مراسمی خاص به زندگی خودش پایان و جاش رو به بهار زندگی شخص دیگه ای بده. پس Dani که بیست و اندی سال داره در نیمه تابستون زندگیشه که با اسم فیلم و مراسم Hårgaییها مطابقت داره و شاید بهمین خاطره که Pelle از اومدنش به این سفر بی نهایت خوشحاله و یا بهمین خاطره که به عنوان May Queen انتخاب میشه.

البته بلایی که سر Simon میاد هولناکتره. Christian او رو در حالی توی طویله پیدا کرد که دستهاش بسته شده بود و رو به زمین از سقف آویزون بود. کمر و پشتش شکافته شده بود و دنده هاش رو میشد دید. با توجه بیشتر به صحنه متوجه حرکت شش هاش میشیم، پس Simon در اون حالت فجیع هنوز زنده بوده. گویا آقای Aster ماه ها به تحقیق روشهای شکنجه وایکینگها پرداخته. بلایی که سر Simon میاد نوعی "اعدام و کشتن بواسطۀ شکنجه"س که در تاریخ وایکینگها به "عقاب خونی" معروفه.

برای درک این مطلب که چطور همچین سنت های خشن و غیرانسانی نورث تو این فرقۀ ایزوله باقی مونده و اصلا چه معنایی میدن باید یه نگاهی بندازیم به Ruben، پیشگوی این جامعه. همونطور که ریش سفید اجتماع توضیح میده، Ruben نتیجۀ یک همخوابگی عمدی با محرمه که بعنوان کانال ارتباطی بین خدایان و مردم اجتماع عمل میکنه. میگن که این پسر بخاطر شرایط خاصش و خون خالصش قدرت قضاوت تاثیرناپذیر از محیط اطرافش داره. در انتهای فیلم او رو نشسته بر صندلی پوشیده از پنبه میبینیم، انگار به روی ابرها نشسته. آقای Aster تو مصاحبه ای میگه که Ruben خود پیام سیاسی فیلمه. که احتمالا منظور ایشون انتقاد از مسئلۀ گرمایش زمین، نفرت از مهاجرین و روی قدرت اومدن جناح راست تندرو در کشور سوئده. ایشون ادامه میدن که "اگه به تاریخ سوئد توجه کنید، سوئد همیشه یه جامعۀ ایزوله بوده. اتفاقاتی که الان در این کشور داره میفته، نتیجۀ اتفاقات بعد از جنگ جهانی دومه".

از نظر بعضی ها مدرنیته (پوچی و فاصله گذاری های زندگی مدرن) عامل اصلی بسیاری از بیماری های روانی مثل افسردگی و اضطرابه. این متحد شدن Dani با جامعۀ سنتی Hårgaه که سیاهی درونش رو درمان میکنه. خیلی ها فکر میکنن که لبخند Dani در صحنۀ آخر فیلم دلالت بر دیوونگی اون داره. این درست نیست و این ابراز رضایت و خشنودی بخاطر بیداری، هوشیاری و آگاهیش به یه واقعیت جدیده. او که از اول فیلم به دنبال توجه اطرافیانش و ارتباط انسانیه، تماس های تلفنی و ایمیلش بدون جواب میمونن و دوست پسرش پسش میزنه، حالا افرادی رو پیدا کرده که واقعا دوستش دارن.

تفاوت فیلم Midsommar با فیلم های ژانر وحشت دیگه در اینه که بجای پرداختن به پلیدیهایی که در تاریکی به کمین نشستن، روایتگر واقعیاتیه که درونمون مخفی شدن. این فیلم برخلاف آثار این نوع سینما، بجای اینکه آهسته آهسته پرده از معمای وحشتناک داستان برداره، تو همون سکانس اول کل جریان رو میندازه روی میز و اتفاقات هولناک رو در روشنی روز، درست زمانی که توقعش رو نداریم به سمتمون پرتاب میکنه. این تا جاییه که که آقای Aster تو مصاحبه‌ش با Daily Beast میگه "این فیلم بیشتر یه داستان جن و پریه تا یه فیلم ترسناک".

این تفاوت رو در توضیح دیگه‌ای از آقای Aster هم میشه دید: "کاراکتر Christian و رفقاش وارد یه فیلم ترسناک فولکلوری میشن و همون اتفاقی براشون میفته که تو فیلمهای ترسناک سر کاراکترها میاد. اما در مورد Dani در پایان متوجه میشیم که کل ماجرا براش یک داستان جن و پری بوده."

کنار هم قرار گرفتن زیبایی و وحشت، در واکنش بازیگر اصلی فیلم هم دیده میشه. خانم Florence Pugh، بازیگر نقش Dani دربارۀ این فیلم می گه: "وای خدای من! فیلم رو ساعت ۱۰ صبح تماشا کردم و برق از سه فازم پرید. بقیۀ روز رو صرف فکر کردن راجع به چیزی که دیدم کردم. این فیلم یه کابوس کاملا خوشگله. صادقانه نمیدونم چجوری توصیفش کنم. بعد از تماشای فیلم رفتم پیش Ari، قادر به حرف زدن نبودم و ده دقیقه‌ای رو با دهن باز بهش خیره شدم. فقط میتونم بگم که این فیلم یه مجموعۀ بی‌نظیر از تصاویر قشنگه."

آقای Martin Scorsese هم در مقدمۀ کتاب فیلم Midsommar به کارگردانی آقای Ari Aster که ماه جولای گذشته بهمراه یک نسخۀ BluRay از فیلم توسط کمپانی A24 منتشر شد، نوشت:

"از همون ابتدای فیلم تحت تأثیرش قرار گرفتم و فهمیدم که با کارگردانی جوان سروکار دارم که مطمئنا سینما رو خوب میشناسه. دقتش تو کادربندی‌ها، حرکتهای داخل فریمش، سرعت حرکت و صداگذاریش سندی بر این ادعا بود. ولی همین که فیلم به جلو رفت، اون من رو از جهات دیگه‌ای تحت تأثیر قرار داد. حس ناآروم و دلهره‌واری بهم داد، مخصوصا صحنۀ میز شام درست بعد از کشته شدن خواهر کاراکتر اصلی. درست مثل همۀ فیلم ترسناکهای برجسته، Midsommar به چیزی ناگفتنی و نادوست‌داشتنی رخنه میکنه و خشونتش همونقدر که فیزیکیه، عاطفی هم هست. نمیخوام هیچی ازش رو لو بدم و خودتون باید همۀ لحظاتش رو کشف کنید. فقط میتونم بگم که این فیلم به تاثیرگذاری Hereditary و حتی شاید بیشتر از اونه، و اینکه بین شخصیتهاش دقیقا همون احساسات واقعی و عشقی که در فیلم Hereditary وجود داشت در جریانه. این رو هم اضافه کنم که صحنه‌هایی در این فیلم (بخصوص قسمت پایانیش) وجود داره که عمرا فراموششون کنید. من که مطمئنا نمیتونم فراموششون کنم."