Léon: The Professional؛ پشت‌پردۀ یک رابطۀ نامتعارف

فیلم Léon: The Professional ساختۀ Luc Besson و بازی فوق العادۀ Jean Reno (در نقش Léon)، Nathalie Portman (در نقش Mathilda - اولین بازیِ Portman - او از بین ۲۰۰۰ شرکت کننده موفق به گرفتن این نقش شد) و Gary Oldman ( در نقش مامور پلیس در بخش مواد مخدر) در ۱۴ام سپتامبر ۱۹۹۴ برای اولین بار روی پرده سینماها رفت. بخاطر رابطۀ غیر معمول Léon و Mathilda فیلم با کمی حاشیه تو امریکا به نمایش درومد در صورتیکه از نظر فرانسوی ها چیز غیرعادی ای توی فیلم نبود. البته Jean Reno تو مصاحبه ای گفت که در طول فیلم سعی کرده که Léon رو فردی ساده و کمی از لحاظ عاطفی عقب مونده نشون بده تا بیننده فک نکنه که قصد سوء استفاده از موقعیتش با Mathilda رو داره.

این فیلم بشدت تحت تاثیرِ کاراکترِ Jean Reno تو فیلمِ سال ۱۹۹۰ همین کارگردان به نامِ La Femme Nikitaه. در Nikita هم Reno نقش یه مزدور (قاتل اجاره ای) به اسم Victor رو بازی میکنه.

داستان کلی رابطۀ Léon و Mathilda بر پایۀ زندگی واقعیِ Luc Besson (کارگردان و نویسندۀ فیلم) و دوست دختر سابقش Maïwenn نوشته شده. Maïwenn وقتی ۱۲ سالش بود با Besson که ۲۹ سالش بود آشنا شد. تو مصاحبه ای گفته که وقتی ۱۵ سالش بود عاشق Besson شد. جالبه بدونید Maïwenn توی فیلم Léon نقش Ouin-Ouin (روسپی که با رئیس گروه گانگستری در ابتدای فیلم خوابید) رو بازی کرد. اون بعدها نقش Diva تو فیلمِ The Fifth Element (ساخته سال ۱۹۹۷ آقای Besson) رو برعهده گرفت.

فیلم در امریکا و فرانسه ضبط شد؛ تصاویری که داخل آپارتمان Léon رو نشون میدن تو Eperney Studios پاریس ضبط شدن ولی صحنه هایی که راهروها یا راه پله ها رو نشون میدن شش هفته زودتر تو Chelsea Hotel در خیابون ۲۳م نیویورک ضبط شدن. Chelsea Hotel برای سکنی دادن شخصیتهای بزرگی مثل Andy Warhol و Dylan Thomas و Mark Twain و Sid Vicious بسیار معروفه. جالبه بدونید که Gary Oldman که توی فیلم Léon نقش Stansfield رو بازی کرده، بازیِ نقش Sid Vicious تو فیلم Sid and Nancy (ساختۀ Alex Cox در سال ۱۹۸۶) رو برعهده داشته.

تو صحنه ای از فیلم که Léon و Mathilda رو حین بازی Cherades (مثل پانتومیمه ولی اجرا کننده حق داره صحبت کنه) نشون میده، بجز قسمت بازی کردن شخصیت Gene Kelly که توی فیلمنامه نوشته شده بود، بقیۀ سلبریتی هایی که Mathilda اداشون رو درآورد از جلسه تست بازیگری Natalie Portman گرفته شدن. طی این جلسه Besson ازش پرسید که ادای کی رو میتونه در بیاره؟ Portman هم ادای سه سلبریتی رو درآورد: اول ادای Madonna که خودش طرفدار دو آتیشه ش بود رو درآورد. بعد به سراغ Charlie Chaplin که کاراش رو توی تلویزیون دیده بود رفت. اما بهترین قسمت تستش وقتی بود که ادای Marilyn Monroe رو درآورد. به این خاطر بهترین قسمت بود چون Portman مستقیما ادای Monroe رو نیاورد بلکه بازیِ Mike Myres تو فیلم Wayne's World، وقتی شعر Happy Birthday Mr President از Monroe رو اجرا می کنه رو تقلید کرد.

تهیه کنندگی فیلم Léon فقط چند ماه بعد از کشته شدن اتفاقیِ Brandon Lee (پسر Bruce Lee) در حین ضبط فیلم The Crow (ساختۀ Alex Proyas در سال ۱۹۹۴) شروع شد. این تراژدی دلواپسی بخصوصی رو تو دل دست اندر کارای فیلم Léon و از همه بیشتر تو دل والدین Nathalie Portman انداخت. از اونجایی که قرار بود شخصیت Mathilda توی فیلم با اسلحه های مختلفی سر و کار داشته باشه، والدین Portman یه متخصص اسلحه استخدام کردن تا به Nathalie یازده ساله باز و بسته کردن و سر هم کردن اسلحه، تشخیص فشنگ واقعی از مشقی و اینکه آیا اسلحه مسلح شده یا نه رو یاد بده. پس تو بیشتر قسمتهایی که Mathilda رو در حال کار با اسلحه میبینیم، Portman واقعا میدونسته داره چیکار میکنه.

مسئله دیگه که والدین Portman رو نگران کرده بود سیگار کشیدنِ Mathilda توی فیلم بود. Besson متقاعدشون کرد که Nathalie یه پک هم سیگار نخواهد کشید. در طول فیلم پنج بار Mathilda رو با سیگار لای انگشتاش میبینیم که البته سیگار واقعی نیستن. هیچوقت نمیبینیم که دود سیگار رو داخل بکشه و هر وقت سیگار رو سمت لب هاش میبره تصویر عوض میشه.

قسمتی از فیلم که Gary Oldman رو در حال صحبت راجع به موسیقی Beethoven نشون میده، کاملا فی البداهه انجام شده. این صحنه بارها با داستان های مختلف و فی البداهه Oldman ضبط شد. جالبه بدونید همزمان با به روی پرده رفتن فیلم Léon، فیلم Immortal Beloved، که در اون Gary Oldman نقش Ludwig van Beethoven رو بازی کرده، منتشر شد.

اجرای دیالوگ معروف Oldman که عربده میزنه "همه رو جمع کن" هم فی البداهه بوده. Oldman تو مصاحبه ای با مجلۀ Playboy تو سال ۲۰۱۴ گفت که قرار بود با تُن صدای معمولی این جمله رو ادا کنه ولی واسه اینکه کارگردان و صدا بردار رو شوکه کنه و بخندونه این کار رو انجام داد.

کپسول سبز-زرد رنگی که Stansfield میندازه بالا Librium نام داره که اسم شیمیاییش chlordiazepoxideه و برای رفع استرس و بیخوابی استفاده میشه.

تو مصاحبه ای در سال ۲۰۱۵، Natalie Portman گفت که قبل از فیلمبرداری خیلی تمرین گریه کردن فی الفور کرده بود اما برای ضبط صحنۀ بازگشتش به راهروی آپارتمان بعد از کشته شدن خونوادش Luc Besson مجبور شد تا روغن نعنا فلفلی به چشماش اسپری کنه تا بتونه اشک بریزه. انقد دردش اومده بوده که از اون به بعد از ترس اسپری نعنا، هر وقت میگفتن گریه کن بطور آنی گریه میکرده.

فیلم قرار بود با کشته شدن Léon توسط Stansfield و انتقام گرفتن Mathilda با منفجر کردن کمربند انتحاری تموم بشه. اما Luc Besson که نمیخواست با تبدیل Mathilda از دختری بیگناه به جوونی شرور و بزهکار تماشاچیا رو شوکه کنه این صحنه رو عوض کرد. صحنۀ دیگه ای که از فیلمنامه حذف شد وارد شدن غیرعمدیِ Léon به حمام وقتی Mathilda در حال دوش گرفتنه بود.

خانم Jessie Keosian که نقشش توی فهرست بازیگرا با عنوان Old Lady ذکر شده و توی فیلم نقش همسایۀ پیر Léon و Mathilda رو بازی میکنه در اصل معلم زیست دبیرستانی بوده که Woody Allen توش درس میخونده.

آقای Keith A. Glascoe که نقش Benny (یکی از افراد اصلیِ Stansfield) رو در فیلم بازی کرد، بعدها به دپارتمان آتش نشانی نیویورک در Hells Kitchen پیوست و متاسفانه در جریان تروریستی ۱۱ام سپتامبر سال ۲۰۰۱ جونش رو در برج های World Trade Center از دست داد.